vrijlating Diederik & Alicia

Zaterdag 22 oktober was het zo ver! Ons geadopteerde zeehondje Diederik was sterk genoeg om te worden vrijgelaten en wij mochten daar bij aanwezig zijn! 

Een week voor de herfstvakantie kregen wij van Lenie het Hart te horen dat Diederik sterk genoeg was om weer uitgezet te kunnen worden. Snel hebben wij een lijst aan de deur gehangen waarop iedereen zich kon inschrijven om mee te gaan kijken. Helaas was het in de herfstvakantie waardoor niet iedereen mee kon, maar gelukkig bleven er nog genoeg leerlingen en ouders over om een leuke groep te vormen.

De avond voor vertrek kregen we van Lenie te horen dat ze een extra verrassing voor ons in petto had: Ze had een rondvaartboot geregeld! Gelukkig hebben we (uiteindelijk) alle ouders weten te bereiken die op de lijst stonden en verteld dat we naar Lauwersoog moesten. Daar aangekomen mochten we aan boord van een speciale rondvaartboot met een zeehond erop. Toen we allemaal aan boord waren werden de zeehonden in kisten aan boord van een motorbootje getild en de kist met Diederik werd aan boord van de rondvaartboot getild, zodat we hem van heel dichtbij konden bekijken. En toen kwam de volgende verrassing: niet alleen Diederik werd aan boord getild, maar ook Alicia was sterk genoeg om te worden vrijgelaten! Ook was er een verzorger aanwezig die ons heel veel wist te vertellen over zeehonden en waar we ook veel vragen aan mochten stellen. Wisten jullie bijvoorbeeld dat een zeehond ongeveer 80 snorharen heeft?

We gingen een heel eind varen tot voorbij Schiermonnikoog, daar was een zandplaat waarop altijd veel zeehonden rusten (we zagen ze in de verte). De rondvaartboot kwam zo dichtbij als mogelijk, maar de motorboot kon dichterbij de zandplaat komen. Zes geluksvogels (Bente, Rosalie, Joelle, Matthijs, Lars & Tom) mochten mee op de motorboot samen met juf Jenny. De sterke verzorgers tilden iedereen van de motorboot naar de zandplaat, zodat iedereen droge voeten hield. Daar werden de zes kisten met zeehonden op een rij gezet en de kinderen mochten er bovenop klimmen. Op een teken deed iedereen tegelijk het deksel van de kist open en daar gingen ze..... De zeehonden gingen zo snel als ze konden richting het water. Je zag echt dat ze weer thuis waren. Wat een plezier hadden ze! Ze bleven ook nog een hele tijd in de buurt spelen. Ze kwamen zelfs even weer terug het zand op naar de verzorgers, alsof ze wilden zeggen; "bedankt voor alle goede zorgen". Na een tijdje zwommen ze weg op zoek naar hun familie.

Wij keerden weer om richting Lauwersoog, waar we met z'n allen nog een visje hebben gegeten. Het was een geweldige dag om nooit te vergeten.

Lenie, Bedankt!

 

      
klik op een foto om deze te vergroten